تخفیف ویژه!
کد شناسه :322616

باغ در حصار مصائب

40,000 ریال

Rated 5.00 out of 5 based on 0 بررسی
(0 بررسی)

شاعر، اغلب در ترکيب سازي هايش راه اخوان را ادامه مي دهد و واژه هايش رنگ و بوي او را دارد و گواه آن بکارگيري واژه هاي غريب و با ظاهري سخته، مانند: ثُقبه زار، اوبار، طابران و... است. در سه شعر (چهار، ده و نوزده) به صورت مستقيم در آغاز شعر يا پانوشت آن يادي از اخوان مي کند و در برخي از اشعار با تضمين يا پرورش موضوعي خاص، آنقدر به شعر او نزديک مي شود که مي توان کل شعر را اقتباسي از آثار اخوان دانست. همچون دو شعر نهم و پانزدهم مجموعه، که پرنده هاي ذهن را به شعر آشناي «زمستان» مي رساند: سلامم را سر پاسخ ندارد شهر؟! (سرها در گريبان است) صدايي از نمي دانم که سر بر مي کند «آري! زمستان است» (صفحه ي24) و يا: «زمستان است، و باغ - اين «باغ بي برگي»- که تابوتش تهي از «اسکلت هاي بلورآجين» نخواهد شد ...بگو آنک «مسيحاي جوانمرد»ي که مي آيد يکي «ترساي پير پيرهن چرکين» نخواهد شد (صفح? 38) از نکنه هاي قابل توجه در مجموع? «باغ در حصار مصائب» نوشتن غزل ها به صورت نيمايي است. اتفاقي که به قول استاد محمد علي بهمني کناره جستن از سبک و سياق غزليات متقدّمان است که که برخي گمان مي کتتد اين قواعد وحي منزل است. از طرف ديگر نوشتن غزل به شکل نيمايي و رها شدن از صورت هميشگي غزل (تساوي مصرع ها) باعث مي شود تا القاي مفاهيم شعر از طريق ظاهر نوشتاري آن نيز محقق شود. مثلا در اين غزل که نوشتار متفاوت آن به ديالوگي کردنش کمک کرده است: سوت خمپاره در سرت پيچيد... جمع کن سفره را تمام شده - »احمد احمد!» - «بگوشم احمد جان!» - »نخود و لوبيا تمام شده» (صفح? 59) رجبعلي زاده در انتخاب اشعار «باغ در حصار مصائب» از موضوعات متنوعي بهره جسته است و اشعاري با محتواي متفاوت در آن به چشم مي خورد. در اين مجموعه آثار با موضوعات آييني (اشعاري براي حضرت زينب، حضرت ام البنين و امام هادي)، اشعار دفاع مقدس (غزل هايي براي جانبازان) و حتي با رويکرد مقاومت جهاني (شعري براي سلما، شهيد پنج سال? قانا) يافت مي شود: سخت معصومانه در موج صداي انفجار اما آن چه را گوش کسي نشنود، ضجّه هاي بي صدا در خواب «سلما» بود... (صفح? 82) از سي و يک شعر مجموعه، غزل با بيست و چهار اثر بيشترين قالبي است که شاعر استفاده کرده و پس از آن چهارپاره با چهار شعر و دو شعر نيمايي و يک ترکيب بند ده بندي به چشم مي خورد. رجبعلي زاده در سرودن اشعارش از وزن هاي بلند و بيشتر دوري، بسيار استفاده کرده است و نزديک به چهل درصد اشعار کتاب را به خود اختصاص داده است. اين اتفاق تازه اي در شعر امروز نيست و اکثر شاعران جوان به اين وزن ها رو آورده اند و از قابليت آن براي سرودن در موضوعات متنوع بهره مي برند؛ البته تاثير جشنواره ها و سرودن شعر براي موضوعات مختلف کنگره ها، به فراگيري اين وزن بين شاعران جوان کشور دامن زده است.